Gmina Kościerzyna


Elektroniczne Biuro Obsługi Interesanta
e-PUAP
Biuletyn Informacji Publicznej

Facebook




Gminna Karta Dużej Rodziny



Modernizacja Stacji Uzdatniania Wody w Skorzewie



Polityka Prywatności
 
Urząd Gminy Kościerzyna
ul. Strzelecka 9
83-400 Kościerzyna
Telefon: 58 686 59 80
Fax: 58 686 59 83
e-mail: ug@koscierzyna.pl

Godziny pracy urzędu
poniedziałek: 7.30 – 15.30
wtorek: 7.30 – 15.30
środa: 7.30 – 17.00
czwartek: 7.30 – 15.30
piątek: 7.30 – 14.00


RSS
Dziś jest:
wersja tekstowa

Prawo oświatowe

Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty
ustawa regulująca kwestie prawne związane z systemem oświaty.

Ustawa ta określa:

- rodzaje szkół istniejących w Polsce,
- zasady działania Centralnej Komisji Egzaminacyjnej, okręgowych komisji egzaminacyjnych, kuratora oświaty
  (a 
także kuratorium oświaty jako jednostki pomocniczej dla kuratora),
- zasady pomocy stypendialnej dla uczniów,
- zasady spełniania obowiązku szkolnego i obowiązku nauki,
- wykaz i zakres kompetencji dyrektorów szkół i placówek, rad pedagogicznych oraz społecznych organów w
 
systemie oświaty (rad rodziców, Krajowej Rady Oświatowej i wojewódzkich rad oświatowych oraz samorządów 
  uczniowskich),
- zasady finansowania oświaty,
- zasady działania prywatnych placówek oświatowych.

Link do ustawy


 
Ustawa z dnia 15 kwietnia 2011 r. o systemie informacji oświatowej
Ustawa ta określa zasady działania i korzystania z systemu informacji oświatowej.

Link do ustawy



 
Ustawa z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela
Ustawa ta określa:

- status prawny nauczycieli,
- uprawnienia emerytalne i rentowe nauczycieli,
- inne uprawnienia socjalne nauczycieli,
- zasady zatrudniania i zwalniania nauczycieli,
- sposób nadzoru nad pracą nauczycieli i zasady pociągania nauczycieli do odpowiedzialności dyscyplinarnej

Link do ustawy


 
Główne zasady prawa oświatowego
Główne zasady prawa oświatowego są ściśle powiązane z zadaniami systemu oświaty.
Są to:

- obowiązek zapewnienia każdemu obywatelowi polskiemu równego dostępu do oświaty,
- nieodpłatność pobieranej nauki w zakresie wymaganym przez przepisy ustawy,
- obowiązek działania zgodnie z dobrem uczniów,
- szeroka ochrona prawna nauczycieli,
- zapewnienie każdemu nauczycielowi i uczniowi bezpiecznych i higienicznych warunków pracy i nauki,
- poszanowanie godności każdego ucznia i jego prawa do nauki

Uczeń w prawie oświatowym
Wedle polskiego prawa oświatowego, osoby do ukończenia 18. roku życia mogą podlegać:

- obowiązkowi nauki - podlega się mu do 18. roku życia, de lege od urodzenia, a polega na obowiązku pobierania nauki w szkole lub poza nią,
- obowiązkowi szkolnemu - polegający na obowiązku uczęszczania do szkoły. Zaczyna się w roku kalendarzowym, w którym dziecko kończy 7 lat, a kończy się w momencie ukończenia gimnazjum, nie później jednak niż w momencie ukończenia 18 roku życia. W uzasadnionych sytuacjach obowiązek ten można rozpocząć wcześniej; może on być też odroczony.

Ponadto, od kilku lat w Polsce istnieje obowiązek rocznego przygotowania przedszkolnego przed rozpoczęciem spełniania obowiązkowi szkolnemu. W sytuacjach określonych ustawą dziecko może być zwolnione z tego obowiązku.
Obowiązek szkolny warunkuje brak prawnej możliwości tzw. skreślenia ucznia z listy uczniów. Dyrektor szkoły lub placówki publicznej może w drodze decyzji administracyjnej dokonać takiego skreślenia w przypadkach określonych w statucie szkoły lub placówki. Skreślenie następuje na podstawie uchwały rady pedagogicznej, po zasięgnięciu opinii samorządu uczniowskiego, jednakże nie dotyczy to ucznia objętego obowiązkiem szkolnym (art. 39 ust. 2 i 2 a ustawy o systemie oświaty). W „uzasadnionych przypadkach” jedyną realną sankcją wobec tych osób jest przeniesienie do innej szkoły przez kuratora oświaty na wniosek dyrektora szkoły. Wobec szczególnie zdemoralizowanej młodzieży jest to środek o bardzo wątpliwej skuteczności, stąd koniecznym wydaje się dopuszczenie – w enumeratywnie wyszczególnionych w ustawie przypadkach – możliwości skreślenia uczniów z listy uczniów. Niestety na gruncie przepisu konstytucyjnego nikogo nie można pozbawić prawa – obowiązku pobierania nauki, co właściwie trwale uniemożliwia eliminowanie z systemu oświaty jednostek potencjalnie niebezpiecznych dla otoczenia lub co do których podejmowane środki wychowawcze okazały się bezskuteczne. W tych okolicznościach pozostaje jedynie oczekiwanie, aż uczeń ukończy gimnazjum lub 18. rok życia.

do druku